سسسسلللامممممم ...خوبین ؟ ..منم خوبم ....هفته ی شلوغی رو داشتم ...هفته ی دیگه دوشنبه هم امتحان نیم ترم دارم که هنوز نصفشو نخوندم ...توی این هفته ای که گذشت یه مهمون ویژه داشتم ....(حالا بماند که  همش  اون منو مهمون کرد ! )..یه مهمون از کره ی مریخ ....کسی که مال یه دنیای دیگه بود . قرار بود دوباره برگرده ....من از قبل هم میدونم که این فقط  همراهیه یه دوسته و دقیقا می دونستم که چی هم انتظارمو می کشه ! ...وقتی که اومد و با هم بودیم ....(چند تا جای متفاوت با هم رفتیم ...از نمایشگاه کتاب ..تا...)...حس خیلی خوبی داشتم ... به خودم نگاه کردمو دیدم بین منطق و احساسم یه جنگ شدید راه افتاده ....
احساس از صندلیش پرید پایینو گفت: ببین چه خوشحاله ....
عقل : خوب که چی ؟
احساس: می تونن بازم با هم باشن
عقل : باز تو شروع کردی به مزخرف گفتن ؟ ..نه  ..نمی شه !
احساس: کدوم مزخرف ؟....می شه .......
عقل:تو خودت خوب می دونی که اون مال دنیای ما نیست ...
احساس: خوب نباشه . .یا ما می ریم اونجا یا اون می اد اینجا ...
عقل:نه ! نه ما می تونیم توی دنیای اون زندگی کنیم ..نه اون می تونه بیاد اینجا زندگی کنه ..مگه نشنیدی ..خودش گفت !
احساس:اصلا برو کنار بذار کارمو بکنم ...
عقل احساسو هل داد عقبو گفت :برو عقب مگه یادت نمی اد ...دفعه ی قبل مگه حرف تو رو گوش ندادیم ؟......و آثار زخم روی بدن احساس ظاهر شد ! .....اینبار آروم رفت و سر جاش نشست !
قدیما آدم خیلی عاطفی و حساسی بودم و معتقد به جمله ی فروغ فرخزاد: آری آغاز راه دوست داشتن است ..گرچه پایان راه ناپیداست ...من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست!